Bezokolicznik angielski (bare infinitive) – czym jest i kiedy go używać?

Bezokolicznik angielski występuje w dwóch formach: z „to” (full infinitive, np. to go, to eat, to sleep) oraz bez „to” (bare infinitive, np. go, eat, sleep). W tym artykule skupimy się na bare infinitive, czyli bezokoliczniku bez „to”.

Bare infinitive to podstawowa forma czasownika używana w określonych konstrukcjach gramatycznych. W przeciwieństwie do pełnego bezokolicznika, nie występuje samodzielnie, ale pojawia się w połączeniu z innymi elementami zdania.

Kiedy używamy bare infinitive?

1. Po modalnych czasownikach pomocniczych

Modalne czasowniki, takie jak can, could, may, might, must, shall, should, will, would, wymagają użycia bare infinitive.

• She can swim very well. – Ona potrafi dobrze pływać.
• You must finish your work. – Musisz skończyć swoją pracę.
• We should leave now. – Powinniśmy już wyjść.

Modalne czasowniki nigdy nie łączą się z „to”, dlatego poprawna forma to must go, a nie must to go.

2. Po „let”, „make” i „help”

Czasowniki let, make oraz help (choć w przypadku „help” możliwe są obie formy) wymagają użycia bare infinitive po dopełnieniu.

• Let me explain. – Pozwól mi wyjaśnić.
• They made us wait outside. – Zmusili nas do czekania na zewnątrz.
• She helped me (to) fix my car. – Pomogła mi naprawić samochód.

W przypadku „help” można użyć zarówno bare infinitive, jak i full infinitive (help me fix lub help me to fix).

3. Po „had better” i „would rather”

Wyrażenia had better oraz would rather wymagają bare infinitive.

• You had better leave now. – Lepiej już wyjdź.
• I would rather stay home. – Wolałbym zostać w domu.

Nigdy nie dodajemy „to” po tych wyrażeniach – poprawna forma to had better do, a nie had better to do.

4. Po „why (not)?” w pytaniach sugerujących działanie

Gdy sugerujemy komuś wykonanie jakiejś czynności za pomocą why lub why not, używamy bare infinitive.

• Why wait? – Po co czekać?
• Why not call her? – Czemu jej nie zadzwonić?

To bezpośredni sposób na wyrażenie sugestii lub propozycji.

5. W stronie biernej po „make”

Gdy czasownik make pojawia się w stronie biernej, używamy bare infinitive.

• They made me apologize. – Zmusili mnie do przeprosin.
• I was made apologize. – Zostałem zmuszony do przeprosin.

Z kolei w stronie biernej po czasownikach typu „let” zamiast bare infinitive stosujemy to-infinitive:

• I was allowed to leave early. – Pozwolono mi wyjść wcześniej.

Różnica między bare infinitive a full infinitive

Niektóre czasowniki mogą łączyć się zarówno z bare infinitive, jak i full infinitive, ale zmienia się wtedy znaczenie zdania.

Konstrukcja	Przykład	Znaczenie
Full infinitive	He stopped to smoke.	Zatrzymał się, żeby zapalić.
Bare infinitive	He stopped smoking.	Przestał palić.

Podobnie wygląda różnica między help do a help to do, gdzie obie formy są poprawne, ale w mowie częściej używa się bare infinitive.

Podsumowanie

Bare infinitive to podstawowa forma czasownika używana po czasownikach modalnych, po „let”, „make” i „help”, po „had better” i „would rather”, w pytaniach z „why” oraz w stronie biernej po „make”.

Znajomość zasad stosowania bare infinitive pozwala uniknąć błędów i sprawia, że nasze wypowiedzi brzmią naturalnie. Dzięki temu łatwiej posługiwać się angielskim zarówno w mowie, jak i w piśmie.